Marcin Wynimko

adwokat

Jestem prawnikiem, który lubi biznes i podziwia przedsiębiorczość. Zajmuję się prawem gospodarczym oraz podatkowym. Wierzę, że skuteczne i efektywne doradzanie przedsiębiorcom wymaga nie tylko szerokiej wiedzy prawniczej i pracowitości, ale również zrozumienia działalności i otoczenia w jakim funkcjonują przedsiębiorcy.
[Więcej >>>]

Skontaktuj się

Stałe miejsce prowadzenia działalności

Marcin Wynimko14 czerwca 2020Komentarze (0)

W maju 2020 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w polskiej sprawie Dong Yang Electronics. Wyrok wyjaśnia czym jest stałe miejsce prowadzenia działalności dla celów VAT.

W wyroku tym, TSUE wskazał jak należy interpretować przepisy Dyrektywy 2006/112/WE oraz rozporządzenia wykonawczego Rady UE 282/2011.

A więc czym jest stałe miejsce
prowadzenia działalności dla celów VAT?

Należy je interpretować tak że:

  • usługodawca nie może wywieść istnienia na terytorium państwa członkowskiego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej spółki z siedzibą w państwie trzecim z samego faktu, że spółka ta posiada w tym państwie członkowskim spółkę zależną,
  • usługodawca nie jest zobowiązany do badania, w celu dokonania takiej oceny, stosunków umownych łączących te dwa podmioty.

Stan faktyczny

Powyższa sprawa dotyczyła polskiej spółki Dong Yang świadczącej na rzecz spółki prawa koreańskiego LG Display Co. Ltd usług polegających na montażu płytek PCB z materiałów i komponentów stanowiących własność LG Korea.

Materiały i komponenty do produkcji płytek PCB przekazywane były Dong Yang przez LG Display Polska sp. z o.o. (dalej: LG Polska) będącą spółkę zależną LG Korea. Gotowe płytki PCB Dong Yang dostarczał z powrotem do LG Polska. I to ona na podstawie umowy z LG Korea, wykorzystywała je do produkcji innych towarów.

Przeczytaj: Zorganizowana część przedsiębiorstwa a VAT.

Te towary nadal pozostawały własnością spółki dominującej – LG Korea.

Koreańska spółka zapewniła Dong Yang m.in. o braku posiadania w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Dong Yang wystawiła LG Korea faktury za usługi montażu PCB, traktując je jako niepodlegające opodatkowaniu VAT na terytorium Polski. W myśl ogólnej zasady, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest państwo siedziby nabywcy.

Polski organ podatkowy zakwestionował powyższą praktykę. Uznał, że miejscem świadczenia usług montażu płytek PCB dla celów VAT jest Polska.

Argumentował to tym, że LG Korea wykorzystywała polską spółkę zależną LG Polska jako własne miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju. Dodatkowo, polski organ podatkowy opierając się na art. 22 rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011, stwierdził, iż to polska spółka Dong Yang powinna zbadać, kto był rzeczywistym beneficjentem świadczonych przez nią usług.

Taka analiza taka pozwoliłaby na ustalenie, że była nim polska spółka zależna koreańskiej spółki LG Korea. W konsekwencji Dong Yang została wezwana do zapłaty podatku VAT z tytułu usługi montażu płytek PCB.

Pytania Sądu

Sprawa trafiła przed Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, który zwrócił się do TSUE z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:

  1. „Czy z samego faktu posiadania przez spółkę mającą siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej spółki zależnej na terytorium Polski można wywieść istnienie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu art. 44 dyrektywy 2006/12 i art. 11 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011?”
  2. „Czy w wypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze podmiot trzeci zobowiązany jest do analizy stosunków umownych pomiędzy spółką z siedzibą poza terytorium Unii Europejskiej a spółką zależną w celu ustalenia, czy istnieje stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce przez tę pierwszą spółkę?”.

Odpowiedzi TSUE

W swoim orzeczeniu TSUE stwierdził, że możliwym jest aby spółka zależna podmiotu państwa trzeciego mogła stanowić stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej tego podmiotu na terytorium Unii. Mogło to mieć miejsce tylko wówczas gdy spełnia przesłanki z rozporządzenia 282/2011.

Ostatecznie, Trybunał uznał, że nie można wywieść istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej z samego faktu posiadania przez spółkę z siedzibą w państwie trzecim, spółki zależnej na terytorium któregoś z państw członkowskich UE.

TSUE stwierdził także, iż nie można zobowiązać usługodawcy do badania stosunków umownych pomiędzy spółką dominującą a spółką zależną. To co do zasady, są informacje poufne a ich analiza należy do zadań organów podatkowych.

Ponadto, TSUE przypomniał, iż istnienie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej należy dokonywać w oparciu o relację pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą. A nie pomiędzy usługobiorcą a podmiotami mogącymi stanowić jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 509 337 400e-mail: marcin@wynimko.pl

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Wyrażając swoją opinię w powyższym formularzu wyrażasz zgodę na przetwarzanie przez Marcin Wynimko Twoich danych osobowych w celach ekspozycji treści komentarza zgodnie z zasadami ochrony danych osobowych wyrażonymi w Polityce Prywatności

Administratorem danych osobowych jest Marcin Wynimko z siedzibą w Białymstoku.

Kontakt z Administratorem jest możliwy pod adresem marcin@wynimko.pl.

Pozostałe informacje dotyczące ochrony Twoich danych osobowych w tym w szczególności prawo dostępu, aktualizacji tych danych, ograniczenia przetwarzania, przenoszenia danych oraz wniesienia sprzeciwu na dalsze ich przetwarzanie znajdują się w tutejszej Polityce Prywatności. W sprawach spornych przysługuje Tobie prawo wniesienia skargi do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.

Poprzedni wpis:

Następny wpis: