1-miesięczny okres wypowiedzenia to jedno z najważniejszych pojęć w codziennej praktyce kadrowej. Już na początku warto podkreślić: liczenie miesięcznego okresu wypowiedzenia zawsze rozpoczyna się 1. dnia miesiąca następującego po miesiącu złożenia wypowiedzenia i kończy się ostatniego dnia tego miesiąca. Kluczowe są tutaj staż pracy, długość zatrudnienia u danego pracodawcy oraz obowiązujące przepisy Kodeksu pracy. Poniżej wyjaśniono, jak w praktyce oblicza się czas trwania 1-miesięcznego okresu wypowiedzenia i jakie mechanizmy mają zastosowanie w konkretnych sytuacjach.
Kiedy przysługuje 1-miesięczny okres wypowiedzenia?
1-miesięczny okres wypowiedzenia dotyczy pracowników zatrudnionych przez co najmniej 6 miesięcy u danego pracodawcy. Oznacza to, że uprawnienie to powstaje, gdy suma dotychczasowego zatrudnienia u tego samego pracodawcy przekracza lub wynosi 6 miesięcy. Pod uwagę bierze się całkowity staż pracy, również wcześniejsze okresy zatrudnienia, nawet jeśli występowały przerwy czy zmiany formy zatrudnienia. Do stażu zalicza się również okresy pracy, jeśli zakład pracy przeszedł na innego pracodawcę z mocy prawa.
Dopiero po osiągnięciu wymaganego stażu pracownik uzyskuje prawo do dłuższego, 1-miesięcznego okresu wypowiedzenia. W przypadku krótszych okresów pracy obowiązuje odpowiednio 2-tygodniowy okres wypowiedzenia (poniżej 6 miesięcy) lub 3-miesięczny (przy stażu co najmniej 3 lata).
Jak liczyć 1-miesięczny okres wypowiedzenia?
Sposób liczenia 1-miesięcznego okresu wypowiedzenia jest precyzyjnie określony przepisami. Wypowiedzenie złożone w trakcie miesiąca (niezależnie od dnia) zaczyna bieg z pierwszym dniem kolejnego miesiąca kalendarzowego. Oznacza to, że okres wypowiedzenia nie rozpoczyna się natychmiast w dniu złożenia pisma, lecz dopiero z początkiem następnego miesiąca.
Okres liczony jest zawsze kalendarzowo a nie w dniach roboczych. To oznacza, że długość trwania wypowiedzenia może obejmować miesiące mające od 28 do 31 dni, zależnie od kalendarza. Zakończenie 1-miesięcznego okresu wypowiedzenia przypada zawsze na ostatni dzień miesiąca kalendarzowego bez względu na dzień tygodnia czy święto. Przykładowo, jeśli wypowiedzenie złoży się w środę, okres wypowiedzenia rusza od pierwszego dnia kolejnego miesiąca i kończy się wraz z jego ostatnim dniem.
Zasady ustalania długości okresu wypowiedzenia
Okres wypowiedzenia uzależniony jest wyłącznie od stażu pracy u tego samego pracodawcy, niezależnie od rodzaju pracy czy zajmowanego stanowiska. Do stażu pracy zalicza się całość zatrudnienia, także poprzednie umowy (w tym przypadki przerw), a także działanie przepisów w przypadku zmiany pracodawcy poprzez sukcesję zakładu pracy. Pracownik, który pracował u danego pracodawcy z przerwami, sumuje wszystkie okresy zatrudnienia by ustalić prawo do 1-miesięcznego wypowiedzenia.
Kodeks pracy przewiduje możliwość wydłużenia okresów wypowiedzenia w przypadku stanowisk związanych z odpowiedzialnością materialną – wtedy okres maksymalny wynosi do 3 miesięcy dla stanowisk powyżej 6 miesięcy stażu i poniżej 3 lat oraz do 1 miesiąca dla osób ze stażem poniżej 6 miesięcy. Te zmiany wymagają wyraźnego zapisu w umowie.
Praktyczne aspekty liczenia okresu wypowiedzenia
Podstawowy mechanizm: każde wypowiedzenie złożone w trakcie miesiąca wchodzi w życie od 1 dnia kolejnego miesiąca i trwa do jego ostatniego dnia. Na długość okresu wypowiedzenia nie mają wpływu święta, dni wolne od pracy ani kalendarz pracy firmy. Okres ten liczy się wyłącznie w miesiącach kalendarzowych. Wyjątki lub skrócenia są możliwe jedynie na mocy porozumienia stron lub w przypadkach takich jak likwidacja bądź upadłość zakładu pracy. W każdej sytuacji uproszczenie to gwarantuje przejrzystość i jednoznaczność przepisów oraz obowiązków stron.
Bardzo istotne jest, że rozwiązanie umowy następuje z upływem ostatniego dnia okresu wypowiedzenia. Oznacza to, że dokładnie tego dnia kończy się stosunek pracy, a pracownik oraz pracodawca uzyskują nowe prawo do swoich dalszych działań.
Elastyczność i zmiany w okresach wypowiedzenia
Obowiązujące regulacje zapewniają pewną elastyczność dla obu stron umowy. Okres wypowiedzenia, szczególnie 1-miesięczny, można wydłużyć (na stanowiskach z odpowiedzialnością materialną) lub skrócić (w szczególnych przypadkach jak upadłość zakładu pracy), jednak na mocy odpowiednich przepisów i w porozumieniu stron. Każda zmiana długości wymaga zachowania trybu wypowiedzenia oraz odnotowania jej w świadectwie pracy, jeśli wypowiedzenia dokonano w takiej formie. W przypadku skrócenia przez pracodawcę ustawowego 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia do 1 miesiąca przysługuje pracownikowi odszkodowanie za pozostały, niewykorzystany czas wypowiedzenia.
Od kilku lat nie obserwuje się istotnych zmian w sposobie liczenia okresów wypowiedzenia. Przepisy oparte są na stabilnych zasadach i nie przewiduje się ich modyfikacji w nadchodzących latach.
Podsumowanie kluczowych zasad liczenia 1-miesięcznego okresu wypowiedzenia
- 1-miesięczny okres wypowiedzenia obowiązuje przy stażu pracy co najmniej 6 miesięcy u tego samego pracodawcy
- Wypowiedzenie złożone w dowolnym dniu miesiąca skutkuje początkiem biegu okresu wypowiedzenia od 1. dnia następnego miesiąca
- Okres kończy się niezmiennie ostatniego dnia tego miesiąca
- Liczenie nie zależy od dni roboczych – uwzględnia się pełne miesiące kalendarzowe
- Staż pracy uwzględnia wcześniejsze okresy zatrudnienia czy sukcesję zakładu pracy
- Możliwe wydłużenie lub skrócenie za zgodą stron umowy lub na stanowiskach z odpowiedzialnością materialną
- Rozwiązanie stosunku pracy następuje po upływie ostatniego dnia okresu wypowiedzenia
Prawidłowe rozumienie i stosowanie zasad liczenia 1-miesięcznego okresu wypowiedzenia pozwala uniknąć błędów, a także zapewnia bezpieczeństwo prawne zarówno pracownikom, jak i pracodawcom.

KontrolaVATwFirmie.pl to portal dla polskich przedsiębiorców, którzy chcą prowadzić biznes zgodnie z prawem bez zbędnego stresu. Publikujemy praktyczne treści o VAT-ie, księgowości, kadrach, płacach i prawie gospodarczym – sprawdzone przez ekspertów, napisane językiem zrozumiałym dla każdego.
